foder
(< lat fŭtŭĕre)
-
v t
Posuír a alguén sexualmente.
Ex: Na despedida comprou un consolador e fodeuno a pracer. Despois de o foder, durmiron a gusto.
-
v t
Botar algo a perder.
Ex: Tanta chuvia fodeu a colleita. Andoume co ordenador e fodeumo.
Sinónimos: escarallar, estragar. -
v t
Causar un dano ou prexuízo a algo ou a alguén.
Ex: A guerra fodeulle a vida. Fodín unha perna patinando.
Sinónimos: escarallar. Confrontacións: estragar. -
v t
Causar a alguén unha molestia ou incomodidade.
Ex: Non o fodas coas túas impertinencias.
Sinónimos: amolar, enfastiar, molestar. -
v t
Quitar algo a alguén mediante violencia ou engano.
Ex: Fodéronlle a radio do coche.
Sinónimos: roubar. -
v i
Realizar o coito.
Ex: Metéronse no cuarto e foderon sen descanso.
Sinónimos: fochicar. -
v i
Causar algo un prexuízo ou molestia. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Quen ten prata, fode e mata”.
-
v i
Resultar algo ou alguén molesto o desagradable.
Ex: Fódelle moito que o chamen por teléfono mentres cea.
-
v pron
Botarse a perder algunha cousa.
Ex: Fodéuselle o coche cando ían cara a Barcelona.
-
v pron
Recibir alguén un prexuízo ou molestia.
Ex: Non quixo vir comigo e agora fodeuse. OBS: É unha palabra de uso vulgar.
Indicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fodo
fodes
fode
fodemos
fodedes
foden
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fodía
fodías
fodía
fodiamos
fodiades
fodían
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fodín
fodiches
fodeu
fodemos
fodestes
foderon
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fodera
foderas
fodera
foderamos
foderades
foderan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles foderei
foderás
foderá
foderemos
foderedes
foderán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fodería
foderías
fodería
foderiamos
foderiades
foderían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles foda
fodas
foda
fodamos
fodades
fodan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fodese
fodeses
fodese
fodesemos
fodesedes
fodesen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles foder
foderes
foder
fodermos
foderdes
foderen
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
fode
-
-
fodede
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles foder
foderes
foder
fodermos
foderdes
foderen
fodida
fodidos
fodidas