fondear

(< fondo)

v t
Asegurar unha embarcación ao fondo por medio de áncoras ou amarras.

Ex: Fondeou o barco no porto.
Sinónimos: ancorar, embarrar.
v i
Quedar unha embarcación asegurada por medio de áncoras ou amarras.

Ex: Á noitiña fondeou o veleiro na illa.
Sinónimos: aferrar, ancorar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO fondear

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fondeo
fondeas
fondea
fondeamos
fondeades
fondean

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fondeaba
fondeabas
fondeaba
fondeabamos
fondeabades
fondeaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fondeei
fondeaches
fondeou
fondeamos
fondeastes
fondearon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fondeara
fondearas
fondeara
fondearamos
fondearades
fondearan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fondearei
fondearás
fondeará
fondearemos
fondearedes
fondearán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fondearía
fondearías
fondearía
fondeariamos
fondeariades
fondearían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fondee
fondees
fondee
fondeemos
fondeedes
fondeen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fondease
fondeases
fondease
fondeasemos
fondeasedes
fondeasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fondear
fondeares
fondear
fondearmos
fondeardes
fondearen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
fondea
-
-
fondeade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles fondear
fondeares
fondear
fondearmos
fondeardes
fondearen

Xerundio fondeando

Participio fondeado
fondeada
fondeados
fondeadas