balancín

1. s m

   Barra móbil dun motor que transforma en circular o movemento rectilíneo producido por unha forza aplicada sobre un pedal ou unha panca.

2. s m

   Barra usada en exercicios acrobáticos para manter o equilibrio.

3. s m

   Barra metálica con asentos nos extremos que se pode mover alternativamente arriba e abaixo apoiada sobre un pé central.

4. s m

   Cadeira con brazos apoiada sobre dous arcos para poder abaneala adiante e atrás.

5. s m

   Asento colgante provisto de toldo, usado en xardíns, terrazas, etc.

6. s m

   Pao un pouco curvado que se leva nos ombros, de cada un dos lados cólgalle un caldeiro, usado para carrexar auga.

   Ex: Na China moita xente carrexa auga no balancín.

7. s m [MAR]

   Aparello para a pesca, empregado para a captura de especies de diferentes tipos. Conformado por un arco de ferro cun chumbo na súa metade, lugar onde se amarra a liña ou sedela que leva pendurados os anzois. Unha variante deste aparello consiste nunha dobre vara de ferro, o que permite separar as liñas á vontade. Nesta variante, o chumbo vai igualmente na metade do arco de ferro, pero pendurado dun fío.

Frases feitas

• Facer balancín. Bambearse nun arrandeadoiro.