kontákion*
kontákion*
s
m
[LIT/RELIX]
Composición poética grega, cantada no oficio bizantino. Orixinaria de Siria, inspirouse na madraša siria. Está formada por unha estrofa introdutoria e por diversas estancias (οικοι), acabadas nunha frase igual, que servía de refrán. O compositor máis célebre deste xénero foi Román o Cantor. Cómpre salientar a composición anónima coñecida como o himno Akathistos.