Kupala, Janka

(Vjazynka, Vilnius 1882 - Moscova 1942) Poeta bielorruso. Cantou á vida dos campesiños e á ansia de liberdade en Mogila l’va (A tumba do león, 1910) e no drama Razor’ennoje gnezdo (O niño destruído, 1913). Reflectiu os cambios producidos trala Revolución de Outubro en Alesja (1935) e Ot serdca (De toda cor, Premio Stalin 1945).