arribar

(< lat *arripāre‘chegar á beira’)

v i
Chegar un barco a porto ao remate da súa viaxe.

Ex: O buque arribou á noitiña para facer a descarga.
Sinónimos: atracar.
v i
Fondear o barco nun lugar imprevisto para evitar un perigo ou remediar unha necesidade.

Ex: Varios barcos arribaron ás costas galegas polo temporal.
Confrontacións: abordar, atracar, recalar.
v i
Mover o temón de xeito que o barco vire a sotavento.

Ex: O capitán arribou para evitar as rochas.
Antónimos: orzar.
v i
Chegar a un lugar.

Ex: A pandilla arribou á festa cando xa case rematara.
v
Termo da xerga dos canteiros que corresponde ás voces ‘aproximarse’, ‘chegar’ e ‘vir’.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO arribar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arribo
arribas
arriba
arribamos
arribades
arriban

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arribaba
arribabas
arribaba
arribabamos
arribabades
arribaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arribei
arribaches
arribou
arribamos
arribastes
arribaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arribara
arribaras
arribara
arribaramos
arribarades
arribaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arribarei
arribarás
arribará
arribaremos
arribaredes
arribarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arribaría
arribarías
arribaría
arribariamos
arribariades
arribarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arribe
arribes
arribe
arribemos
arribedes
arriben

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arribase
arribases
arribase
arribasemos
arribasedes
arribasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arribar
arribares
arribar
arribarmos
arribardes
arribaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
arriba
-
-
arribade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arribar
arribares
arribar
arribarmos
arribardes
arribaren

Xerundio arribando

Participio arribado
arribada
arribados
arribadas