arribada

1. s f

   Acción e efecto de arribar.

2. s f

   Chegada dunha embarcación a porto.

   Ex: A arribada dos cargueiros ó porto producía unha grande axitación na vila.

3. v i

   Fondear o barco nun lugar imprevisto para evitar un perigo ou remediar unha necesidade.

   Ex: O capitán arribou para evitar as rochas.

   Antónimos: orzar.
4. v i

   Mover o temón de xeito que o barco vire a sotavento.

   Ex: A pandilla arribou á festa cando xa case rematara.

5. v

   Chegar a un lugar.

6. Termo da xerga dos canteiros que corresponde ás voces ‘aproximarse’, ‘chegar’ e ‘vir’.

Sinónimos

Confrontacións

abordar, atracar, recalar

Frases feitas

• Estar/vir de arribada. Estar atracado ou dirixirse un barco a porto por causa dun temporal. Ex: O Vieirasa está de arribada nun porto irlandés por mor do forte temporal.