cubeta

(< cuba)

s f
Recipiente semellante a un caldeiro, normalmente de menor tamaño e con mango ou asa, con varias utilidades.

Ex: A cubeta de chicar a auga da dorna era de madeira.
s f
Recipiente, xeralmente rectangular e pouco profundo, de distintos materiais (plástico, vidro ou porcelana) que se emprega nos laboratorios para conter líquidos con distintas finalidades.

Ex: Caeulle a cubeta de revelado e verteu o líquido polo chan do laboratorio.
s f [FÍS]
Recipiente pequeno, cheo de mercurio, onde vai introducido o extremo inferior aberto do tubo dun barómetro.
[XEOL]
1. s f
  Depresión no terreo sen saída ao exterior.
2. cubeta cárstica
  Depresión producida por procesos de disolución en rochas cársticas.
3. cubeta estructural
  Depresión producida por un efecto tectónico de afundimento, por fallas ou pola interferencia de dous dobramentos sinclinais.
4. cubeta glacial
  Depresión producida por sobreescavación glacial.
5. cubeta sedimentaria
  cunca sedimentaria.

Palabras veciñas