nacemento

1. s m
   1. [FISIOL/DER]

      Acción de nacer, de saír da matriz o feto viable. A lei considérao como o comezo da personalidade xurídica das persoas físicas e hai lexislacións que esixen que o nacido siga viable, cunha aptitude normal para vivir. O dereito civil español esixe o desprendemento total dun feto vivo, que o nacido teña figura humana e que viva polo menos 24 horas totalmente separado da nai.

      Sinónimos: nacenza.

   2. Condición dunha persoa segundo o lugar onde naceu ou a categoría social dos seus pais.

      Ex: É de nobre nacemento. 

      Sinónimos: nacenza.
2. s m

   1. Orixe ou principio dalgunha cousa.

      Ex: O nacemento dunha civilización. 

   2. [XEOL]

      Lugar onde xorde un curso natural de auga.

   3. [MED]

      Punto de orixe dunha arteria, dun nervio ou dun tumor.

3. s m [ARTE/RELIX]

   Representación do nacemento de Xesús Cristo no portal de Belén que adoita facerse nas igrexas e nas casas, durante o Nadal, reproducíndoo escenicamente. Deu orixe ás representacións litúrxicas da noite de Nadal e á primeira escenificación que fixo san Francisco de Asís en Greccio (1223). Constitúe unha manifestación popular artística moi arraigada e que foi moi popular xa a finais do s XV.

   Sinónimos: belén, presebe.

Frases feitas

• De nacemento. Desde o nacemento. Ex: É cego de nacemento.