abertura

1. s f

   Acción e efecto de abrir ou abrirse.

   Ex: A abertura dunha nova canle de comunicación vai ampliar a visión informativa dos espectadores.

2. s f

   Separación entre dúas cousas próximas, entre dúas partes dunha mesma cousa ou espazo baleiro nun corpo que deixa un oco entre elas e permite o paso a través das mesmas.

   Ex: Ese caldeiro perde auga pola abertura que ten no fondo. Os bombeiros tiveron que facer unha abertura na parede do edificio para rescatar os superviventes.

   Confrontacións: buraco, fenda, greta, regaña, buraco.
3. s f [BOT]

   Poro xerminativo dos grans de pole por onde xorde o tubo polínico.

4. s f [CONSTR]

   Espacio baleiro ou desocupado, situado nunha parede ou construción, que dá paso a un lugar ou permite a entrada da luz.

   Ex: Están proxectadas dez aberturas para esa casa nas que se colocarán outras tantas ventás.

5. s f [FÍS]

   Magnitude que mide a dimensión dos feixes de luz que, procedente do obxecto, penetran nun instrumento óptico. Nos telescopios e nas cámaras fotográficas, ten moito interese a abertura relativa, é dicir, o coeficiente d/f entre o diámetro d da pupila de entrada e a distancia focal f. Nos microscopios emprégase a abertura numérica.

6. s f [HIST/DER]

   Nos ss XI, XII e XIII, consistía en devolver o feudo en poder do señor alodiario en caso de queixa, ou ben sen ela se a infracción habida non tivera perdón ou esmena.

7. s f [LING]

   Treito articulatorio que se refire á distancia intermaxilar ou linguopalatal e que se emprega como característica relevante para cualificar os fonemas dunha lingua segundo o seu modo de articulación.

8. s f [MAT]

   Grao de diverxencia dos costados dun ángulo, dun compás, etc.

Formas incorrectas