abetouro

abetouro

(< fr butor < latbūtio + taurus ‘touro’ ?)

  1.   m [ANIMAL/ORNIT]

    Ave duns 76 cm de lonxitude, de plumaxe castaña pinta e riscada de escuro, patas longas e de cor verde, cunha voz semellante ao muxido dun boi. É de hábitos crepusculares e vive en humidais con grandes extensións de vexetación palustre. Repartida polo Paleártico, inverna na África tropical e Asia meridional. Na Península a maioría das parellas localízanse na albufeira de Alcúdia, no delta do Ebro e nos humidais do Empordá. En Galicia só está rexistrada como aniñadora nas Ribeiras do Louro.

  2. abetouro americano

    Ave duns 66 cm de lonxitude, de aspecto moi semellante ao abetouro común. Propia de Norteamérica, aparece como divagante en Galicia e noutros puntos de Europa occidental.