abicar

(< bico)

v t [AGR]
Acción de amorear terra ao redor do talo das plantas ao mesmo tempo que se van arrincando as consideradas malas herbas.
v t
1. Estreitar ou dar forma a algunha cousa ata sacarlle punta ou bico.
  
  Ex: Abicou o pau para facer unha navalla.
  Sinónimos: aguzar.
2. Rematar en punta a parte superior dun palleiro.
v t
Tocar co bico.

Ex: Mentres o merlo facía o niño abicaba os ovos.
v t [AGR]
Facer unha cortadela nunha árbore.

Ex: O meu avó abicou os carballos onte pola mañá.
v t [MAR]
Determinar marcas de orientación no mar coa axuda das estrelas e dos accidentes xeográficos da costa, tomándoos como puntos de referencia.
v t
Furar un pito o ovo que o envolve para saír á vida.

Ex: Os pitiños abicaron os ovos e saíron da casca.
Sinónimos: picar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO abicar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abico
abicas
abica
abicamos
abicades
abican

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abicaba
abicabas
abicaba
abicabamos
abicabades
abicaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abiquei
abicaches
abicou
abicamos
abicastes
abicaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abicara
abicaras
abicara
abicaramos
abicarades
abicaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abicarei
abicarás
abicará
abicaremos
abicaredes
abicarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abicaría
abicarías
abicaría
abicariamos
abicariades
abicarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abique
abiques
abique
abiquemos
abiquedes
abiquen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abicase
abicases
abicase
abicasemos
abicasedes
abicasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abicar
abicares
abicar
abicarmos
abicardes
abicaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
abica
-
-
abicade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abicar
abicares
abicar
abicarmos
abicardes
abicaren

Xerundio abicando

Participio abicado
abicada
abicados
abicadas