absolver

Escoitar
absolver

(< lat absolvĕre

Nome científico: [dp: absolvido, absolto]
  1. v t [DER]

    Eximir dunha pena, dun deber, dunha obriga ou dunha responsabilidade.

    Ex: O xurado popular non absolveu o funcionario público do delito de prevaricación.

     Sinónimos: exculpar, redimir. Antónimos: condenar.
  2. v t [RELIX]

    Perdoar os pecados.

    Ex: O crego absolveuno das súas culpas cando a confesou.

Palabras veciñas

absoluto -ta | absolutorio -ria | absolvemento | absolver | absolvido -da | absorbancia | absorbedor -ra
Conxugar
VERBO absolver
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolvo
absolves
absolve
absolvemos
absolvedes
absolven
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolvía
absolvías
absolvía
absolviamos
absolviades
absolvían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolvín
absolviches
absolveu
absolvemos
absolvestes
absolveron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolvera
absolveras
absolvera
absolveramos
absolverades
absolveran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolverei
absolverás
absolverá
absolveremos
absolveredes
absolverán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolvería
absolverías
absolvería
absolveriamos
absolveriades
absolverían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolva
absolvas
absolva
absolvamos
absolvades
absolvan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolvese
absolveses
absolvese
absolvesemos
absolvesedes
absolvesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolver
absolveres
absolver
absolvermos
absolverdes
absolveren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
absolve
-
-
absolvede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolver
absolveres
absolver
absolvermos
absolverdes
absolveren
Xerundio absolvendo
Participio absolto/absolvido
absolta/absolvida
absoltos/absolvidos
absoltas/absolvidas