acondicionador -ra
(< acondicionar)
-
adx
Que acondiciona.
-
s
m
Produto fabricado polas industrias cosméticas que se emprega para suavizar, dar brillo ao pelo e para facilitar o peiteado despois da aplicación do xampú.
Ex: Como non lle bote acondicionador ao pelo, ensaríllaseme todo.
Confrontacións: suavizante. -
s
m
[TECNOL]
Aparello destinado a acondicionar o trigo por acción combinada e simultánea da calor, da auga e do aire; este método acelera considerablemente o proceso en comparación co método de frío.
-
s
m
[XEOL]
Produto que, engadido ao solo en pequena cantidade, agrega as partículas e mellora a estrutura. En xeral, os acondicionadores son polímeros de longa cadea lial parafínica, con grupos funcionais activos.
-
acondicionador de aire
[FÍS/TECNOL]
Aparello para acondicionar o aire. A primeira parte do proceso consiste en filtrar o aire exterior mesturado co aire procedente do interior. De seguido, unha parte deste aire quéntase, mentres que o resto se enfría para eliminar a humidade. Con esta mestura, obtense aire cun grao de humidade inferior á do aire de entrada coa temperatura desexada.
Ex: Na oficina estaba estragado o acondicionador de aire e abafabamos coa calor.