alternancia

División ou repartimento dos terreos dunha explotación en tantas partes equivalentes como anos previstos para a sucesión de cultivos escollida como a máis conveniente.

alternancia irregular Alternancia practicada cando por calquera circunstancia hai que desistir do cultivo que correspondería segundo a alternancia prefixada.

alternancia libre Alternancia practicada cando as condicións do momento son as únicas que sinalan os cultivos a facer, sen regra fixa. Propia das explotacións moi intensivas.

Disposición de cada unha das pezas (follas, pétalos, estames, etc) dun verticilo nos espacios existentes entre as pezas do verticilo inmediato; por exemplo, disposición en ángulo recto das dúas follas opostas dun nó en relación coas do nó seguinte.

lei de alternancia Lei pola que as follas ou pezas florais de dous verticilos consecutivos alternan entre eles, é dicir, que entre cada dúas estruturas dun verticilo vén situarse outra do verticilo inmediato.

Cada un dos elementos que interveñen nunha alternancia morfofonolóxica.

Fenómeno morfolóxico que consiste na permutación de elementos fonolóxicos en palabras que pertencen á serie, grupo ou categoría morfosintáctica. Estas permutacións clasifícanse a miúdo en temáticas (lat eo/ivi) e máis xeralmente en consoánticas e vocálicas. Por exemplo, en galego, existe alternancia vocálica nalgúns verbos da segunda e terceira conxugación (eu sirvo/ti s[E]rves; eu fuxo/el f[O]xe).

Regra da versificación francesa clásica fixada pola Pléiade, que consiste na correlación de rimas masculinas e femininas que se presentan ben en pareados (aabb), ben en disposición cruzada (abab) ou ben en distribución redobrada (aabab).

En narratoloxía, combinación de dúas ou máis perspectivas sobre unha mesma historia que ocasionan oscilacións reiteradas na focalización do discurso narrativo. Tamén se entende por alternancia a combinación de dúas ou máis secuencias narrativas que intercalan a súa disposición no discurso.