alteza
(< lat tardío altitĭa‘altura‘)
-
s
f
Calidade de alto, de elevado, especialmente con sentido figurado.
Ex: Ten unha alteza de formas que ficamos abraiados.
Sinónimos: altura, altura. -
s
f
Título ou tratamento de honor dado a infantes, infantas, príncipes e princesas. Foi empregado polos reis de diferentes países de Europa ata o s XVI, cando foi substituído polo de maxestade. Modernamente, o tratamento de alteza real ou alteza imperial dáselles aos príncipes nados de liña directa e agnaticios dun Rei ou dun Emperador; o de alteza serenísima aos seus colaterais, aos soberanos que non son reis, ou aos príncipes mediatizados do Sacro Imperio; o de alteza ilustrísima aos membros das casas condais tamén mediatizados do Sacro Imperio.
Ex: A súa alteza real inaugurou o novo edificio.
Confrontacións: aristócrata. -
s
f
Persoa que porta o título de alteza.
-
s
f
[HIST]
Tratamento que recibía a Xunta Suprema do Reino de Galicia.