alterno -na
(< lat alternu < alter ‘outro’)
-
adx
Que se realiza con alternancia, segundo a orde marcada na quenda.
Ex: O toureiro fixo uns movementos alternos ó encarar o touro.
-
adx
Dise da temporalidade que sofre un proceso de alternancia.
Ex: Probablemente irei traballar en días alternos.
-
adx
[ARQUEOL]
Termo empregado na análise tecnolóxica para designar un trazo de posición. As extraccións denomínanse alternas cando unha destas é o resultado da percusión sobre unha cara (A) formando un negativo no seu respectivo bordo na cara oposta; a seguinte extracción realízase a partir da cara oposta á anterior (B) quedando reflectido o negativo da extracción no seu repectivo bordo, que está na cara oposta.
Confrontacións: alternante. -
adx
[BOT]
Dise das follas ou outros órganos separados e dispostos en dúas ringleiras lonxitudinais (ortósticas) que fan un ángulo aproximado de 180°.
-
adx
[LIT]
Que presenta alternancia nas rimas ou na estrutura dos versos.