aludel

aludel

(<ár al-’uṭāl ‘o aparello para sublimar’)

s m [IND/ALQ]

Tubo curto en forma de pera, feita de terra cocida e vernizada, provista a miúdo dunha cuberta en forma de cúpula, ou ancheada polo medio e estreita nunha extremidade. Era utilizada, sobre todo, na metalurxia do mercurio. De orixe árabe, chegou a Europa por medio dos musulmáns da Península Ibérica, onde era un aparello imprescindible nos laboratorios alquimistas para condensar os produtos sublimados.

Palabras veciñas

alucinóxeno -na | alúcita | alude | aludel | aludir | alugable | alugado -da