aludel
aludel
(<ár al-’uṭāl ‘o aparello para sublimar’)
s
m
[IND/ALQ]
Tubo curto en forma de pera, feita de terra cocida e vernizada, provista a miúdo dunha cuberta en forma de cúpula, ou ancheada polo medio e estreita nunha extremidade. Era utilizada, sobre todo, na metalurxia do mercurio. De orixe árabe, chegou a Europa por medio dos musulmáns da Península Ibérica, onde era un aparello imprescindible nos laboratorios alquimistas para condensar os produtos sublimados.