anticipación

Acción e efecto de anticipar ou anticiparse.

Segundo os epicúreos a prolepse (nome grego con que denominan á anticipación) é unha imaxe ou pensamento do xeral que se dá espontaneamente coa percepción do particular, serve para detallar despois o seu coñecemento. Entre os estoicos designaba as ideas xerais e precisas, sobre todo aplicándoo ao coñecemento natural do absoluto, que se anticipa a calquera outro. Francis Bacon dálle o nome de anticipacións da natureza ás xeneralizacións realizadas sobre a base dun número pequeno de feitos que se consideraban verdadeiros. Kant chamou anticipacións da percepción a certas aplicacións xerais das categorías do entendemento aos datos da sensación. Os lóxicos denominan anticipación da experiencia á hipótese.

Figura retórica argumentativa mediante a que unha persoa que fala refuta de antemán as obxeccións que se lle poidan facer, deixando deste modo sen argumentos ao adversario.

Nota que soa antes do acorde ao que pertence.

Fenómeno psíquico en virtude do cal o suxeito vive imaxinativamente o futuro.

Nun proceso de mecanización con mando numérico, procedemento que permite eliminar o exceso de percorrido do órgano móbil (por exemplo, a táboa dunha máquina de traballo) por mor da inercia.

Tendencia dos órganos de fonación a adoptar, durante a emisión dun fonema, as condicións favorables de emisión, tensión e movemento do fonema seguinte en todos os tipos de secuencia fónica.

Delito consistente no exercicio dun cargo ou función pública sen ter dado fianza ou sen ter feito o xuramento ou promesa establecido legalmente; tamén incorre neste delito o funcionario público que admite no exercicio do cargo a quen non cumpriu as formalidades indicadas.

Fenómeno que se produce cando un elemento que pertence a unha unidade sintáctica se sitúa nunha anterior, non podendo, daquela, aparecer un substituto (pronome ou adverbio).

ciencia fición.