arborar

(< árbore)

v t
Encher de árbores unha área determinada.

Ex: O concello arborou os montes veciñais con carballos.
Antónimos: desarborar.
v t [MAR] Antónimos: desarborar.
1. Dotar de mastros unha embarcación.
  Antónimos: desarborar.
2. Alzar algunha cousa, izar, especialmente unha bandeira ou un estandarte.
  Sinónimos: enarborar. Antónimos: desarborar.
3. Poñer verticais os remos para saudar.
  Antónimos: desarborar.
v t
Poñer dereita especialmente unha escada apoiada contra un muro.
Antónimos: desarborar.
v t
Aumentar a elevación das ondas.
Antónimos: desarborar.
v pron
Poñerse dereito un cabalo erguendo as patas dianteiras.
Antónimos: desarborar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO arborar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arboro
arboras
arbora
arboramos
arborades
arboran

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arboraba
arborabas
arboraba
arborabamos
arborabades
arboraban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arborei
arboraches
arborou
arboramos
arborastes
arboraron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arborara
arboraras
arborara
arboraramos
arborarades
arboraran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arborarei
arborarás
arborará
arboraremos
arboraredes
arborarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arboraría
arborarías
arboraría
arborariamos
arborariades
arborarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arbore
arbores
arbore
arboremos
arboredes
arboren

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arborase
arborases
arborase
arborasemos
arborasedes
arborasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arborar
arborares
arborar
arborarmos
arborardes
arboraren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
arbora
-
-
arborade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arborar
arborares
arborar
arborarmos
arborardes
arboraren

Xerundio arborando

Participio arborado
arborada
arborados
arboradas