asceta

asceta

(< lat asceta < gr ἄσκητής‘o que exercita’)

  1. s [FILOS/RELIX]

    Persoa que practica o ascetismo.

    Ex: O asceta retirouse ó deserto para acadar a unión coa divindade.

    Sinónimos: anacoreta.
  2. s

    Persoa que se impón unha vida austera.

    Ex: Co paso dos anos converteuse nun asceta, apartándose dos vicios e mesmo das comodidades.

Palabras veciñas

ascensor | ascensorista | ascese | asceta | asceterio | ascética | asceticismo