asentamento

(

s m
Acción e efecto de asentar ou asentarse.
s m
Sentido común.

Ex: É a persoa con máis asentamento de todas as que traballa aquí.
Sinónimos: siso, xuízo.
s m [DER]
Anotación que se fai no libro de rexistro.
s m [ECON]
Anotación feita nun libro contable referente a unha operación mercantil determinada para poder seguir as flutuacións da situación inicial.
s m
1. Parte dunha cousa sobre a que se asenta outra.
  
  Ex: O asentamento correcto da válvula permitiu saír o gas.
2. Parte dunha cousa sobre a que esta se asenta.
  
  Ex: O mal asentamento dunha trabe foi a causa do accidente.
s m
1. Lugar onde se establece unha persoa para vivir.
  
  Ex: O seu asentamento dende hai cinco anos é a cidade de Vigo.
2. Feito polo que os colonos se establecen naquelas terras que lle foron asignadas.
  
  Ex: Os asentamentos de xudeus en Cisxordania foron rexeitados polos palestinos.
s m [BÉL]
Lugar ofensivo ou defensivo que ocupa cada unha das armas pesadas dunha unidade ou conxunto.
s m [CONSTR]
Movemento de descenso que fan as terras e os cimentos, piares ou paredes dunha construción a medida que van recibindo o peso das construcións que soportan.
s m [MAR]
Diferencia entre o calado de popa e o de proa. Caracteriza a pendente da quilla en relación co plano de flotación.
s m [TECNOL]
Primeiro período de funcionamento dunha máquina durante o que os seus mecanismos traballan con axuste de serradura e que se estende ata que, polo rozamento, chega ao axuste óptimo.

Palabras veciñas