atardecer

atardecer

(< tarde)

  1. v i

    Comezar a poñerse o sol ou debilitarse a luz do sol.

    Ex: Vai atardecendo, así que é mellor que montemos a tenda de campaña.

    Sinónimos: empardecer, escurecer.
  2. s m

    Última parte do día, comprendida dentro da tardiña, da tarde e do serán.

    Ex: Quedou un atardecer magnífico.

    Sinónimos: atardecida, bocanoite, crepúsculo, escurecer, luscofusco, serán, solpor, tardiña. Antónimos: amencer, amencida.

Palabras veciñas

atar | ataráctico -ca | ataraxia | atardecer | atardecida | atarefado -da | atarefar
Conxugar
VERBO atardecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
atardece

-

-

-
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
atardecía

-

-

-
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
atardeceu

-

-

-
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
atardecera

-

-

-
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
atardecerá

-

-

-
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
atardecería

-

-

-

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
atardeza

-

-

-
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
atardecese

-

-

-
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
atardecer

-

-

-

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
%

-
-
%

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
atardecer

-

-

-
Xerundio atardecendo
Participio atardecido
atardecida
atardecidos
atardecidas