amencer

Escoitar
amencer

(

  1. v i

    Saír a luz do sol pola mañá moi cedo.

    Ex: Ergueuse ó amencer para ir cazar coellos ó monte.

     Sinónimos: alba, albor, alborexar, amañecer, clarear, clarexar.
  2. v i

    Situar ou chegar a un determinado espazo ou lugar nada máis saír o sol.

    Ex: O avó amenceu con novos folgos e levounos á praia pola mañá.
  3. s m

    Primeira luz que sae nada máis facerse de día.

    Ex: Gústame erguerme cedo no verán para ver o amencer.

     Sinónimos: abrente, alba, alborada, amañecer, aurora, rompente.

Palabras veciñas

amén | AMENA | Amenal | amencer | amencer alombado | amencida | améndoa
Conxugar
VERBO amencer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amence

-

-

-
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amencía

-

-

-
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amenceu

-

-

-
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amencera

-

-

-
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amencerá

-

-

-
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amencería

-

-

-

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amenza

-

-

-
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amencese

-

-

-
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amencer

-

-

-

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
%

-
-
%

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
amencer

-

-

-
Xerundio amencendo
Participio amencido
amencida
amencidos
amencidas