ático

(< gr Ảττικός‘ático’)

s m [ANAT]
Parte superior da caixa do tímpano, onde se aloxan a cabeza do martelo e a bigornia.
s m [CONSTR/DEC]
1. Derradeira planta ou piso elevado dun edificio de menor altura ca os restantes e algo retranqueado con respecto á liña de fachada. Está situado sobre a cornixa e acostuma coroar a fachada.
2. Corpo decorativo sobre a cornixa dun edificio para disimular o arranque das augas do tellado.
3. Corpo superior central dun retablo cando este se eleva por riba do resto.

Palabras veciñas