bancarrota

bancarrota

(< banca + rota)

s f [ECON]

Creba económica dunha empresa ou persoa que polo xeral ten a súa orixe nunha actividade fraudulenta. A palabra ten a súa orixe na Idade Media, cando os cambistas que caían na miseria rachaban o banco no que sentaban para efectuar as súas operacións nos mercados, nun xesto que significaba o cesamento das súas actividades.

Palabras veciñas

bancada | bancal | bancario -ria | bancarrota | Bance | banceira | Banceiras