bancarrota
bancarrota
(< banca + rota)
s
f
[ECON]
Creba económica dunha empresa ou persoa que polo xeral ten a súa orixe nunha actividade fraudulenta. A palabra ten a súa orixe na Idade Media, cando os cambistas que caían na miseria rachaban o banco no que sentaban para efectuar as súas operacións nos mercados, nun xesto que significaba o cesamento das súas actividades.