bandola

bandola

(< lat pandura)

s f [MÚS]

Instrumento de corda, da familia dos laúdes; consta de catro cordas e dunha caixa abombada; a miúdo adóitase identificar coa bandurra.

Ex: O son da bandola destacaba entre os demais instrumentos.

Citas

  • O son da bandola destacaba entre os demais instrumentos.

Palabras veciñas

2 bando | Bando | Bando, El | bandola | bandoleira | bandoleirismo | bandoleiro -ra