2 bando
(
-
s
m
-
Grupo de xente capitaneada por un xefe, que facía a guerra contra o señor, o soberano do país ou mesmo contra outro grupo.
Ex: Os Capuletos eran os dun bando e os Montescos eran os do outro.
-
Grupo de persoas que toma parte nunha discusión ou nunha loita.
Ex: Os bandos contendentes asinaron o armisticio.
-
-
s
m
Parte que se separa dun grupo para formar unha nova organización.
-
s
m
Grupo de persoas que loita contra outro de ideas opostas ás súas.
Confrontacións: partido, partido. -
s
m
Conxunto numeroso de aves que se desprazan en grupo. SIN: bandada.
Ex: Un bando de corvos estragou a colleita.
-
s
m
Conxunto de peixes, normalmente da mesma especie, que se desprazan en grupo. OBS: Tamén se designa banco de peixe SIN: cardume, 2manda, touza.
Ex: Nunca vira un bando de atún ata que o vin nun documental a semana pasada.