barómetro

Instrumento utilizado para medir a presión atmosférica.

Aparello que consta dun elemento sensible en forma de cápsula circular e plana completamente pechada, onde se fixo previamente un certo baleiro. Unha cara da cápsula é interdependente ao soporte do aparello, mentres que a outra permanece sometida á tensión mecánica dun forte resorte. A forza da presión atmosférica actúa sobre a cápsula e produce unha deformación do resorte, que é debidamente transmitida por un xogo de pancas a unha agulla que dá a indicación.

Barómetro de mercurio derivado do barómetro de Torricelli, empregado para facelo máis manexable e facilitar o axuste do cero da escala. O fondo da cubeta é móbil e flexible, de xeito que, mediante o desprazamento dun parafuso, se eleva ata obturar o extremo aberto do tubo de vidro, de tal forma que o vértice dun índice fixo, indicativo do cero da escala, cadre coa súa imaxe proporcionada pola superficie libre do mercurio da cubeta.

Barómetro que mide a presión atmosférica mediante a determinación da altura dunha columna de mercurio; o seu peso exerce sobre a superficie libre do mercurio contido nunha cubeta, unha presión igual á presión atmosférica exercida sobre a mesma superficie.

Barómetro de mercurio deseñado por Torricelli (1643) a partir dos experimentos que efectuou para facer evidente a presión atmosférica. O descenso de mercurio no tubo orixina unha cámara barométrica. A presión atmosférica exprésase mediante os milímetros da columna de mercurio. É un barómetro esencialmente experimental, de difícil manipulación e transporte.