bendicir

1. v t [RELIX]

   Conceder Deus protección, prosperidade ou bens a alguén ou algo.

   Ex: Deus bendiciuno con numerosos fillos e bens.

   Sinónimos: beicer.
2. v t [RELIX]

   Invocar a protección de Deus sobre alguén ou algunha cousa, en especial cando o fai o sacerdote con palabras e cerimonias rituais.

   Ex: O sacerdote bendiciu os novos esposos. O pai bendice a mesa antes de comezar a comer.

   Sinónimos: beicer.
3. v t [RELIX]

   Conferir carácter sagrado a unha persoa ou cousa mediante as preces adecuadas ou a través de quen ten autoridade para facelo.

   Ex: O cura bendiciume o coche antes de que o estrease. O sábado de Resurrección bendícese a auga.

   Sinónimos: beicer.
4. v t

   Desexar fortuna ou felicidade a alguén ou algunha cousa invocando a intervención de Deus.

   Ex: Bendiciu o seu fillo antes de que partise para Suíza.

   Sinónimos: beicer. Antónimos: maldicir.
5. v t

   Mostrarse satisfeito ou loar a alguén ou algunha cousa agradecendo os beneficios recibidos. OBS: Este verbo pode conxugarse segundo o modelo regular (tendencia do galego actual) ou segundo o paradigma de contradicir.

   Ex: Sempre bendiciu o día que te coñeceu.

   Sinónimos: beicer. Antónimos: maldicir.

Frases feitas

• Deus te bendiga pola barriga. Aplícase ironicamente a quen come moito.