benimerín -na

Relativo ou pertencente aos benimeríns.

Individuo pertencente á dinastía benimerín.

Dinastía bérber do grupo Zenāta, chamado tamén marínida, que substituíu os almohades no dominio do norte de África (1269-1465). A época de máximo esplendor foi a dos reinados de Albūl-Hassan (1338-1348) e de Abū’ Inaān (1349-1358), despois da que comezou a decadencia. Realizaron numerosas incursións na Península enfrontándose aos cristiáns, como na Batalla del Salado (1340) fronte aos exércitos de Afonso XI. Os benimeríns fixeron moitas edificacións, especialmente en Fez, a capital. A madrasa de Qarawiyyīn, en Fez, foi un foco de cultura no occidente islámico.