bornita

bornita

(< antropónimo I. von Born,mineraloxista austríaco 1742-1791)

s f [MINERAL]

Sulfuro de cobre e ferro, de fórmula Cu5FeS4. Cristaliza no sistema cúbico, en agregados de cor vermella intensa. É unha fonte importante para a extracción do cobre. Ten dureza 3 e peso específico 5.

Palabras veciñas

Bornholm | bornia | bornilo | bornita | Borno | Bornos | Bornu