bourear

(

v i
Armar barullo falando en voz alta.

Ex: O día que gañou o seu equipo non parou de bourear en toda a noite.
Sinónimos: barullar. Confrontacións: alborozar, troular, troulear, truar.
v i
Traballar arreo e en malas condicións.

Ex: Andou toda a vida boureando no mar para que a súa familia non pasase fame.
v t
Bater en algo ou en alguén. OBS: Pode empregarse seguido da preposición en.

Ex: Se boureas nel non conseguirás que sexa obediente e respectuoso.
Sinónimos: bourar, brear.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO bourear

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles boureo
boureas
bourea
boureamos
boureades
bourean

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles boureaba
boureabas
boureaba
boureabamos
boureabades
boureaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles boureei
boureaches
boureou
boureamos
boureastes
bourearon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles boureara
bourearas
boureara
bourearamos
bourearades
bourearan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bourearei
bourearás
boureará
bourearemos
bourearedes
bourearán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bourearía
bourearías
bourearía
boureariamos
boureariades
bourearían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bouree
bourees
bouree
boureemos
boureedes
boureen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bourease
boureases
bourease
boureasemos
boureasedes
boureasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bourear
boureares
bourear
bourearmos
boureardes
bourearen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
bourea
-
-
boureade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bourear
boureares
bourear
bourearmos
boureardes
bourearen

Xerundio boureando

Participio boureado
boureada
boureados
boureadas