bramar

(< xerm brammon)

v i
Emitir o seu son característico gran número de ruminantes, como o touro e a vaca, e algúns animais salvaxes.

Ex: A vaca non paraba de bramar coa fame que tiña.
Sinónimos: bradar, bruar, esborrecar, muar, ruxir.
v i
Proferir unha persoa fortes berros a consecuencia dun estado de cólera ou de dor.

Ex: O mestre bramaba contra o alumno. O cativo non parou de bramar cando crebou o xeonllo.
Sinónimos: bradar, bruar.
v i
Producir o mar ou o vento un son semellante ao bramido dos animais.

Ex: O vento bramaba entre as follas das árbores.
Sinónimos: bruar, ruxir.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO bramar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bramo
bramas
brama
bramamos
bramades
braman

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bramaba
bramabas
bramaba
bramabamos
bramabades
bramaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bramei
bramaches
bramou
bramamos
bramastes
bramaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bramara
bramaras
bramara
bramaramos
bramarades
bramaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bramarei
bramarás
bramará
bramaremos
bramaredes
bramarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bramaría
bramarías
bramaría
bramariamos
bramariades
bramarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles brame
brames
brame
bramemos
bramedes
bramen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bramase
bramases
bramase
bramasemos
bramasedes
bramasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bramar
bramares
bramar
bramarmos
bramardes
bramaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
brama
-
-
bramade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles bramar
bramares
bramar
bramarmos
bramardes
bramaren

Xerundio bramando

Participio bramado
bramada
bramados
bramadas