boaventura
boaventura
(< lat bona + ventura)
-
s
f
Boa sorte, en xeral acompañada de felicidade.
Ex: Despois de que solucionou todos aqueles problemas, gozou de boaventura.
Sinónimos: dita, fortuna. -
s
f
Adiviñación supersticiosa da sorte ou do futuro das persoas, que fan as xitanas lendo as raias das mans.
Ex: Unha xitana botoume a boaventura e dixo que ía casar moi nova cun home rico.