brillar

(< it brillare)

v i
Desprender luz un obxecto.

Ex: A luz do faro brilla no medio da noite.
Sinónimos: coruscar, lucir, relucir, resplandecer. Confrontacións: escintilar, fulgurar.
v i
Destacar por algu-nha calidade admirable.

Ex: A súa pintura brilla sobre o resto de artistas da súa época.
Sinónimos: sobresaír.
v i
Manifestar algo con moito entusiasmo.

Ex: O seu rostro brillaba coa felicidade.
Sinónimos: lucir, relucir, resplandecer.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO brillar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles brillo
brillas
brilla
brillamos
brillades
brillan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles brillaba
brillabas
brillaba
brillabamos
brillabades
brillaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles brillei
brillaches
brillou
brillamos
brillastes
brillaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles brillara
brillaras
brillara
brillaramos
brillarades
brillaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles brillarei
brillarás
brillará
brillaremos
brillaredes
brillarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles brillaría
brillarías
brillaría
brillariamos
brillariades
brillarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles brille
brilles
brille
brillemos
brilledes
brillen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles brillase
brillases
brillase
brillasemos
brillasedes
brillasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles brillar
brillares
brillar
brillarmos
brillardes
brillaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
brilla
-
-
brillade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles brillar
brillares
brillar
brillarmos
brillardes
brillaren

Xerundio brillando

Participio brillado
brillada
brillados
brilladas