Británico, Imperio

Conxunto de territorios coloniais baixo a soberanía británica. Dende o 1917 comezaron a ser denominados Commonwealth, denominación que quedou definitivamente establecida no Estatuto de Westminster do 1931. Na segunda metade do s XVI Inglaterra impulsou as súas expedicións comerciais e durante o s XVII organizou as grandes compañías privilexiadas vangardistas da colonización inglesa en Asia, América do Norte e África. A Navigation Act do 1651, que establecía que as importacións en portos nacionais ou colonias só podían transportarse en naves inglesas dos países produtores, o triunfo whig do 1689 e as disidencias relixiosas do anglicanismo deron un impulso ao proceso colonizador. Pola metade da Guerra de Sucesión hispánica (1701-1714) e da Guerra dos Sete Anos (1756-1763), Gran Bretaña engrandeceu o seu imperio en América, nas Indias Orientais e na África occidental e as súas posibilidades comerciais no ámbito do Imperio Castelán. A revolución norteamericana do 1783 e a presión napoleónica impulsaron a Gran Bretaña a reforzar a soberanía política sobre as colonias e a iniciar unha nova expansión territorial en África, en Asia e no continente australiano. Durante as primeiras décadas do s XIX, tanto a prohibición do tráfico de escravos (1807) e a abolición da escravitude (1838) como as teorías do liberalismo, tenderon a facer diminuír o interese polas colonias, que a miúdo eran deficitarias. No transcurso da segunda metade do s XIX o triunfo da Revolución Industrial en Gran Bretaña e a riqueza das explotacións de minas de ouro de Australia e de Sudáfrica, como tamén o incremento da inmigración, fixeron aumentar o interese polas colonias. Durante o s XIX entraron en debate as formas de soberanía da administración colonial inglesa. A aparición das reivindicacións nacionais foi o síntoma das primeiras ameazas ao Imperio Británico, que aínda ampliaba considerablemente os seus territorios coa Primeira Guerra Mundial. Coa creación da Commonwealth of Nations (1931), Gran Bretaña tendeu a asegurar a súa soberanía sobre as antigas colonias. Na Segunda Guerra Mundial, Inglaterra aínda conseguiu mobilizar o seu Imperio, pero aceptando xa unha serie de compromisos conformes a un novo panorama mundial que se reflicte na aprobación do Tratado do Atlántico (1941), onde se declaraba o dereito universal á autodeterminación. Tralo conflito produciuse o proceso de descolonización que puxo fin ao Imperio.