caduco -ca

(< lat cadūcu ‘que cae’)

Antónimos: perenne.
1. Que está a piques de chegar ao seu final, que non ten forza para manterse ou que está destinado a desaparecer.
  
  Ex: A aristocracia é un estamento caduco.
2. [BOT]
  Referido a calquera órgano que desaparece máis ou menos axiña, como as follas das árbores caducifolias ou os pétalos de moitas flores, que se desprenden xusto cando comeza a formación do froito.
  
  Ex: O carballo é unha árbore de follas caducas, pero o piñeiro ten follas perennes.
  Antónimos: perenne.
3. adx [ZOOL]
  Aplícase aos cornos dalgúns animais, como o cervo, que caen anualmente.
adx
Aplicado a unha persoa que ten a súa capacidade física e mental diminuída.

Ex: O avó xa non lembra ben as cousas, está algo caduco.
adx
Que perde vigor ou validez ou que está en decadencia.

Ex: O goberno actual parece caduco.
Antónimos: actual.
adx [LING]
Aplícase ao son que perdeu toda a súa capacidade distintiva ou que deixou de pronunciarse, aínda que se siga a representar na escrita, ou que se pronuncia relaxada e indistintamente. Un son caduco é, por exemplo, o -e mudo final en francés.
s f [BIOL]
decidua.
mal caduco [PAT]
epilepsia.

Palabras veciñas