callar

1. v t

   Facer que unha substancia, sobre todo o leite e o sangue, se volva sólida.

   Ex: Vou callar un pouco leite para facer queixo.

   Sinónimos: trallar.
2. v i e pron

   Solidificarse un líquido.

   Ex: A ferida era grande, pero o sangue callou moi rápido.

   Confrontacións: prender.
3. v i

   Formarse unha capa de neve sobre o chan.

   Ex: A neve aínda non chegou a callar e afúndense os pés nela.

4. v i

   Converterse en realidade ou chegar a desenvolverse na práctica algunha cousa que se estaba xerando.

   Ex: Os esforzos de investigadores de medicina por atopar unha cura contra o cancro aínda non callaron.

5. v i

   Ser aceptada unha proposta que comporta un resultado novidoso.

   Ex: O discurso do relator callou moi ben entre o auditorio da conferencia.

6. v pron

   Quedarse inmóbil a causa do medo.

   Ex: Cando escoitou aqueles ruídos no sollado, callouse tremelicando.

Frases feitas

• Callárselle as palabras na boca a alguén. Enmudecer.

• Callárselle o sangue nas veas ou no corpo a alguén. Pórse pálido de medo.

Formas incorrectas