chatarra
(<éusc txatarra ‘o vello’)
-
s
f
Conxunto de materiais vellos de ferro ou doutro metal.
Ex: Hai que recoller toda a chatarra que xuntamos na eira e levala de aí.
-
s
f
Metal de escaso valor que non é nobre. Ex: Non podo usar pendentes de chatarra porque me causan feridas na pel.
Ex: Non podo usar pendentes de chatarra porque me causan feridas na pel.
-
s
f
Obxecto ou máquina de ferro, ou con boa parte de ferro, en estado inservible ou inutilizable. Ex: A lavadora que tiñamos anteriormente era unha chatarra.
Ex: A lavadora que tiñamos anteriormente era unha chatarra.
-
s
f
Diñeiro cambiado en moedas.
Ex: Vouche pagar con moedas para desfacerme desta chatarra.
Sinónimos: cascallo. -
arte de chatarra
[ARTE]
Tendencia artística que consiste na realización de obras de arte co emprego de materiais de lixo e doutros desperdicios urbanos. O crítico Lawrence Alloway aplicoulles a denominación de Junk Art ós cadros realizados por Robert Rauschenberg na década dos cincuenta do s XX, nos que engadiu trapos e outros materiais inservibles. Posteriormente, o nome ampliouse a toda escultura realizada con madeiras vellas, anacos de metais, farrapos sucios e vellos, máquinas rotas, etc. As súas orixes remóntanse ás obras de Kurt Schwitters, feitas con materiais de desfeito, e ás colaxes do cubismo sintético de Picasso. Supón, por unha banda, un enfrontamento cos tradicionais materiais nobres, e pola outra, a afirmación de que a obra de arte pode crearse con materiais humildes. En España pode incluírse nesta tendencia a obra de Antoni Tàpies e en Italia os artistas da Arte Povera.