"Amil" (Contén)

1. Semellante ao amidón.

2. Proteína complexa formada por unha fracción fundamental de natureza globulínica e unha pequena proporción asociada de mucopolisacáridos sulfurados. É unha substancia amorfa, hialina, tinguida de azul, como o amidón, por causa do iodo. Se se acumula en exceso en determinadas vísceras, causa a amiloidose.

3. Nome xenérico das variedades de hidrocelulosa, de peso molecular relativamente baixo, formadas por algunhas decenas de unidades de glicosa, que proporcionan na auga solucións coloidais ou xeles. Denomínanse deste xeito porque o iodo tíngueos de azul, como fai co amidón.

4. Afección causada pola infiltración de amiloides no sistema nervioso. Maniféstase con síntomas sensitivos e motores, análogos aos da polineurite.

1. Relativo ou pertencente á amilólise.

2. Capacidade das preparacións enzimáticas a base de amilasas de producir amilólise. O poder amilolítico adoita diminuír co tempo de almacenamento e pola acción de temperaturas elevadas e co exceso de ácido.

PERSOEIRO

Catedrático de Literatura Italiana que publicou numerosos estudios críticos. Da súa produción teatral, influída polo verismo francés, destacan: Le Rozzeno (1891), Danza Macabra (1893) e Terra o fuoco (1894).

1. Relativo ou pertencente aos bamilekés ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo bamileké.

3. Pobo bantú, que integra ao redor de 500.000 individuos, dos altiplanos do Camerún Occidental, no territorio coñecido como País Bamileké, con capital en Dschong. A base económica dos bamilekés é principalmente agraria (millo miúdo, millo e cacahuete); así mesmo, dedícanse ao comercio en diversas rexións do Camerún, fóra do seu lugar de orixe. Falan unha lingua do grupo bantú. Traballan os metais e fabrican obxectos de barro. Viven en pequenos poboados de casas de planta cuadrangular e de cuberta piramidal. A estrutura familiar é patriarcal políxina; ademais, adoptaron a relixión musulmá ao seu modo de vida tradicional preislámico. Constitúen unha das poboacións máis importantes do Camerún.

4. Grupo de linguas africano da familia bantú e do grupo bantoide banwe-congo. Inclúe vinte e catro linguas diferentes, faladas por 500.000 individuos bamilekés do Camerún. Proceden do bamileké, do bomugún e do banganté.

GALICIA

Diplomático e político. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e en Economía pola Universidade de Cambridge. Foi profesor na escola de Guerra Naval e na escola de Finanzas Internacionais. Tras acceder á carreira diplomática participou nas negociacións entre España e a CEE como secretario xeral da Delegación Negociadora Española e como secretario da Comisión Interministerial de Relacións coa comunidade (1965-1970). Foi secretario da embaixada da Delegación española ante os Organismos Internacionais en Xenebra (1970) e director xeral de SODIGA. Escribiu El acuerdo de España en el Mercado Común.

GALICIA

Escritor e diplomático. Foi cónsul en Manila e Casablanca. Colaborou nos xornais de Tui La Novedad, Tuy Humorístico e La Opinión. Publicou traballos sobre Ibsen, Hauptman, D´Annunzio ou Suderman, traducións de diversos autores (Tolstoi, Maeterlinck ou Gorki) e a obra Luciérnagas (1900), entre outras.