"Arga" (Contén)

GALICIA

Benedictino dos mosteiros de San Salvador de Oña, de Nájera e de Madrid. Publicou en Madrid La perla de Cataluña, historia de nuestra Señora de Monserrate (1677), que ten un claro ton polémico e xustificativo da represión da revolta catalana.

1. Actitude ou acción finxida coa intención de enganar.

2. Cousa de pouca importancia.

3. Actividade ou asunto difícil de resolver.

4. Obxecto ou conxunto de obxectos para entreterse.

1. Que argalla.

2. Termo da xerga dos telleiros ou daordes que corresponde á voz ‘coitelo’.

1. Crear unha serie de mentiras e invencións.

2. Realizar unha serie de accións ás que se lles outorga pouca importancia.

3. Planear algo con obxectivos prácticos e efectivos.

4. Preparar algo no momento, cos medios cos que se conta.

1. Que idea mentiras.

2. Que lle gusta organizar festas e inventar bromas para divertirse ou rirse dos demais.

3. Que fai as cousas de mala maneira, sen arte.

4. Persoa que procura ter diñeiro da xente intervindo nos seus negocios e embelecándoa coas súas malas artes.

SERRAS

Aliñación montañosa do Baixo Miño que serve de límite entre os concellos de Oia e Tomiño. Ten unha dirección N-S e correspóndese cun batolito granítico nun contexto de xistos e paragneises. A súa máxima altitude é o alto da Pedrada de 519 m.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Noia baixo a advocación de santa María.

1. Pasta feita con cal, area e auga mesturadas. Denomínase tamén morteiro de cal en contraste co morteiro de cemento ou co morteiro de cal e cemento portland.

2. Mestura de arxila e auga, cinco partes de arxila por cada parte de auga en peso, empregada para impermeabilizar certas obras hidráulicas.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Ciudad Real, Castela A Mancha, no Campo de San Juan, drenado polo Guadiana (6.495 h [1991]). No seu termo atópanse as lagoas de Ruidera.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Ciudad Real, Castela A Mancha, no Campo de Calatrava, drenado polo Tirteafuera (5.500 h [1991]).

MONTES

Monte da parroquia de Vilarente, no concello de Abadín. Ten 585 m de altitude.

PERSOEIRO

Crítico de arte italiano. Eséxeta da plástica contemporánea, foi presidente da Asociación Internacional de Críticos de Arte e alcalde de Roma. Publicou moitos libros e artigos sobre estética xeral, metodoloxía, urbanismo, etc, así como monografías sobre diversos artistas e a síntese L´arte moderna 1770-1970 (A arte moderna 1770-1970, 1970).

1. Cada un dos filamentos que prolongan o casulo do gran do trigo e doutros cereais.

2. Porción miúda de calquera cousa.

3. Espiña do peixe.

4. Cesta de cánabo.

PERSOEIRO

Xeólogo suízo. Gran defensor da teoría da deriva continental de Wegener, esforzouse en explicitar a orixe dos relevos alpinos no marco xeral desta teoría. Así estudiou a tectónica dos Alpes (Les nappes de recouvrement des Alpes occidentales, 1911; Sur l’arc des Alpes occidentales, 1916) e interpretouna como un efecto da comprensión dun xeosinclinal mediterráneo entre o zócolo de Eurasia e o zócolo africano que deriva cara ao noroeste. Con A Tectonique de l´Asie (1922) esbozou unha interpretación paralela dos grandes relevos alpinos asiáticos.

PERSOEIRO

Matemático francés. Na súa obra Essai sur une manière de reprèsenter les quantités imaginaires (1806), estableceu os diagramas que fan corresponder a cada número complexo un vector do plano, coñecidos por diagramas de Argand.