"CAE" (Contén)

CAPITAIS

Capital do departamento de Calvados, na Baixa Normandía, Francia, situada á beira do río Orne (115.624 h [1990]). É un núcleo industrial onde destacan os xacementos de ferro, ademais do porto comercial e pesqueiro. Tamén é un importante centro de ensino superior, a Université de Caen, fundada no 1432. Capital da Baixa Normandía no tempo de Guillerme o Conquistador (s XI), foi tomada e saqueada polos ingleses en 1346 e 1417, permanecendo baixo dominio inglés dende esta última data ata 1450. Creceu durante o s XVI grazas ao comercio con Guinea e América, pero decaeu a partir da revocación do Edito de Nantes (1685), polo que máis de medio millón de hugonotes abandonou Francia, xa que era unha importante cidade protestante. Durante a Revolución Francesa foi un centro xirondino. A pesar dos bombardeos sufridos durante a Segunda Guerra Mundial (1944), a cidade mantén un bo número de mostras da arquitectura normanda. Conserva as igrexas románicas de Saint-Étienne (de l’Abbaye-aux-Hommes)...

1. 1. Moverse unha cousa cunha traxectoria de arriba a abaixo a causa do seu propio peso.

   2. Ir bater unha persoa ou cousa no chan ou noutra superficie que o deteña a causa dunha perda de equilibrio. OBS: A construción sintáctica formada polo verbo caer mais a preposición de mais un substantivo referido a unha parte do corpo (fociños, costas, cu, etc) significa ‘bater esa parte que se nomea contra unha superficie firme’.

   3. Separarse algunha cousa daquilo ao que estaba adherida ou suxeita.

   4. Ceder á acción da gravidade un obxecto suspendido sen desprenderse nin chegar ao chan.

2. 1. Coincidir un acontecemento cun período de tempo.

   2. Coincidir un día do mes cun día da semana. OBS: Con este significado sempre vai seguido da preposición en.

3. Ter algunha cousa un resultado ou unha consecuencia dunha forma determinada. OBS: Emprégase frecuentemente cos adverbios ben e mal.

4. 1. ...

CAPITAIS

Capital do condado de Gwynedd, en Gales, Reino Unido, á beira da baía de Caernarfon (9.506 h [1981]). Consérvase o castelo que mandou construír Eduardo I de Inglaterra despois da conquista do país; nel naceu o seu fillo Eduardo, primeiro príncipe non independente de Gales.

CIDADES

Cidade romana que se corresponde coa actual Zaragoza.

PERSOEIRO

Frade dominicano. Aínda que bautizado como Tommaso de Vio, foi coñecido como Caetanus ou Gaetanus, un dos teólogos de máis sona da escola tomista. Exerceu como profesor de filosofía e teoloxía en Roma, e como cardeal e legado papal en Alemaña; de feito, foi o que examinou a Martiño Lutero en Augsburgo en 1518. Entre as súas obras máis importantes destacan a edición da Summa Theologica de Tomé de Aquino e os escritos de Aristóteles. Tamén colaborou na bula Exsurge Domine (1529) que condenaba a Lutero.

PERSOEIRO

Frade dominicano. Aínda que bautizado como Tommaso de Vio, foi coñecido como Caetanus ou Gaetanus, un dos teólogos de máis sona da escola tomista. Exerceu como profesor de filosofía e teoloxía en Roma, e como cardeal e legado papal en Alemaña; de feito, foi o que examinou a Martiño Lutero en Augsburgo en 1518. Entre as súas obras máis importantes destacan a edición da Summa Theologica de Tomé de Aquino e os escritos de Aristóteles. Tamén colaborou na bula Exsurge Domine (1529) que condenaba a Lutero.

PERSOEIRO

Político. Foi profesor de dereito administrativo na Universidade de Lisboa dende 1933. En 1929 iniciou a súa colaboración con António Oliveira de Salazar, quen o nomeou ministro das Colonias entre 1944 e 1947, momento no que impulsou a integración política, administrativa e económica coa metrópole. Exerceu tamén como ministro da Presidencia entre 1955 e 1958, cando foi nomeado reitor da Universidade de Lisboa. En setembro de 1968, logo de que Salazar tivera que abandonar o poder, ocupou a presidencia do goberno ata que foi deposto o 25 de abril de 1974, exiliándose no Brasil. Entre 1947 e 1950 presidira, ademais, a União Nacional, única formación política autorizada baixo a ditadura de Salazar. Así mesmo, foi autor do Código Administrativo de 1936. Publicou obras de historia e de dereito, como son História Breve das Constituções (1965) e História do Direito português, 1140-1495 (1981).

1. Relativo ou pertencente ao decaedro.

2. Que ten forma de decaedro.