caer
(< lat cadĕre ‘caer’)
-
v i
-
Moverse unha cousa cunha traxectoria de arriba a abaixo a causa do seu propio peso.
Ex: O papaventos caeu ó chan cando deixou de haber vento.
-
Ir bater unha persoa ou cousa no chan ou noutra superficie que o deteña a causa dunha perda de equilibrio. OBS: A construción sintáctica formada polo verbo caer mais a preposición de mais un substantivo referido a unha parte do corpo (fociños, costas, cu, etc) significa ‘bater esa parte que se nomea contra unha superficie firme’.
Ex: Rompeu a cadeira cando caeu. Caeu porque non atou ben os amallós. O floreiro caeu ó chan e rompeu.
-
Separarse algunha cousa daquilo ao que estaba adherida ou suxeita.
Ex: Comezaron a caer peras da pereira. Xa lle caeu o seu primeiro dente.
-
Ceder á acción da gravidade un obxecto suspendido sen desprenderse nin chegar ao chan.
Ex: Mantede os brazos facendo un ángulo recto e despois deixádeos caer.
-
- v i
-
v i
Ter algunha cousa un resultado ou unha consecuencia dunha forma determinada. OBS: Emprégase frecuentemente cos adverbios ben e mal.
Ex: Non lle caeu ben que lle berrases tanto. Caeulle mal que llo dixeses. Non sei cómo lles caerá a negativa.
Sinónimos: sentar. -
v i
-
Diminuír de súpeto a intensidade dun fenómeno ou unha actividade.
Ex: Caeu o vento e os mariñeiros puideron saír ó mar.
-
Baixar o valor ou o prezo dunha cousa de maneira repentina e considerable.
Ex: A semana pasada o euro caeu en todos os mercados fronte ó dólar.
-
-
v i
-
Estar situada algunha cousa no lugar que se indica.
Ex: Os novos xulgados caen pola outra banda da vila.
Sinónimos: quedar. -
Quedar algunha cousa dentro ou fóra duns límites establecidos.
Ex: O sur da provincia cae noutra diocese.
-
-
v i
Ir dar alguén a un lugar que non se esperaba ou onde non se lle esperaba.
Ex: Seguimos polo camiño e caemos na estrada. Non vin adrede, caín aquí casualmente.
-
v i
Pasar unha persoa a unha situación ou estado negativo con respecto a outro anterior.
Ex: Desde que se xubilou caeu en desgracia. Os avós están ben, aínda que hai un mes caeron enfermos. Antes íalles moi ben, pero hai pouco caeron economicamente.
-
v i
Quedar sen vida alguén nun enfrontamento violento.
Ex: O seu avó caeu mentres loitaba na Guerra Civil.
Sinónimos: morrer, perecer. -
v i
Deixar de existir calquera tipo de goberno ou dominio.
Ex: Numerosas revoltas provocaron que caese a monarquía. O anterior presidente da compañía caeu cando se descubriu que era corrupto.
-
v i
Topar algo ou alguén con algunha cousa preparada en contra.
Ex: O árbitro caeu no engano do xogador e asubiou un penalti. Levo máis dunha hora pescando e aínda non caeu ningún peixe.
-
v i
Incorrer nalgunha actividade ou acto maligno. OBS: Con este significado vai seguido da preposición en.
Ex: Levaba moito tempo sen xogar, pero volveu caer na ludopatía.
-
-
v i
Realizar a acción de determinados fenómenos meteorolóxicos.
Ex: Este ano é posible que caia neve á beira do mar. Como caeu esta mañá, púxenme pingando!
-
caer farrapos
Nevar.
-
caer pedra/pedrazo
Saraibar.
-
v i
-
v i
Ser ou non unha persoa agradable para outra. OBS: Emprégase cos adverbios ben ou mal ou con locucións adverbiais semellantes.
Ex: Os teus amigos cáenme moi ben. Non quero estar con Ana porque me cae mal.
-
v i
Achar a solución de algo que non se coñece ou lembrar algunha cousa nun momento determinado.
Ex: Ó saír do exame foi cando caín en cál era a resposta correcta. Explicáchesmo de moitas formas, pero aínda non caio.
-
v i
Estar cerca do seu final algún período cronolóxico.
Ex: Non sei qué hora era, pero estaba caendo o día.
Sinónimos: declinar. -
v i
Levar unha peza de roupa máis abaixo do que lle corresponde.
Ex: Sempre anda coa chaqueta a caerlle dos ombros.
-
v i
Non poder sosterse ou estar a punto de ceder ante algunha cousa.
Ex: Estou tan cansado que caio de sono.
-
v i
[COMUN]
Suspender un programa de televisión ou espacio publicitario previsto no guión de emisión que non chega a ser finalmente difundido.
-
v i
[MAR]
-
olver a proa cara a sotavento ao levar a áncora.
-
Desviarse un barco do seu rumbo cara a unha banda ou cara a outra.
Sinónimos: virar. -
Entrar un barco por primeira vez na auga.
-
Frases feitas
-
Aínda non lle caeu a casca do cu. Aplícase a unha persoa inmadura.
-
As soberbias non caen nos toxos. Aplícase cando alguén se ri das desgracias dos demais.
-
Caer a alma aos pés. Desilusionarse ou decepcionarse.
-
Caer amprón. Caer co corpo estendido.
-
Caer area. Saraibar.
-
Caer ás baloucadas/ós rebolos/a voltas. Caer xirando sobre o propio corpo.
-
Caer auga a caldeirados/ trebón/xerros. Chover moito.
-
Caer auga a fío. Chover sen parar.
-
Caer auga en fío. Pingar con intensidade.
-
Caer charamiscas. Neviscar.
-
Caer como un bazuncho. Caer cara a adiante con todo o peso do corpo.
-
Caer cotillóns. Golpear.
-
Caer da burra/do burro/na conta. Comprender ou decatarse de algo.
-
Caer de bátegas. Caer batendo coa cara no chan.
-
Caer de capitón. Caer de cabeza.
-
Caer de chope. Caer tendido de xeito violento.
-
Caer dun niño. Ser moi inocente ou inexperto.
-
Caer en si. Decatarse dun erro.
-
Caer enfermo/na cama. Contraer unha doenza.
-
Caer na cova. Recibir sepultura.
-
Caer na man dun. Someterse á vontade dalgunha persoa.
-
Caer na trapela. Casar.
-
Caer no garamelo/no ichó. Caer na trampa.
-
Caer no lazo. Deixarse enganar ou caer nunha trampa.
-
Caer no renuncio. Incorrer no contrario do que se dixo en público.
-
Caer o corazón. Quedar sen ánimo.
-
Caer o paxaro morto. Ir moita calor.
-
Caer polo seu propio peso. Ser evidente algunha cousa.
-
Caer redondo. Caer repentinamente ao chan sen sentido ou morto.
-
Caer sobre algo ou alguén. Abalanzarse.
-
Caer unha faiscada de molla parvos. Poallar.
-
Caer unha sombra sobre alguén. Andar pasmado.
-
Caer unha zarapilda/zarracina de auga. Chover con moita intensidade ou caer treboada.
-
Caer/estar rendido. Estar moi canso.
-
Caer/quedar en estado. Quedar embarazada.
-
Caerlle a baba. Sentir cariño por alguén ou estar orgulloso del.
-
Caerlle a cabeza ao trigo. Emprégase cando alguén ten présa por facer algunha cousa sen importancia.
-
Caerlle a casa enriba a alguén. Gustarlle a alguén máis estar fóra da casa ca na casa.
-
Caerlle a facha a alguén. Estar en perigo de morte.
-
Caerlle atravesado a alguén. Non gustarlle a alguén ou serlle antipático.
-
Caerlle o pelo a alguén. Recibir unha reprimenda ou golpes.
-
Caerlle os dentes a alguén. Ter envexa.
-
Caerlle os ollos a alguén por algunha cousa. Desexar moito algunha cousa.
-
Caeu como a pedra nun pozo. Esquecerse rapidamente dun tema que dera moito que falar.
-
Caeume o forno. Deu a luz a miña muller.
-
Caia pan e veñan días! Que traballen os demais.
-
Cáianlle os ollos entrámbolos ollos! Expresión para desexarlle mal a alguén.
-
Deixar caer. Insinuar algunha cousa.
-
Estar a/ó caer. Estar algunha cousa a punto de acontecer.
Formas incorrectas
caírIndicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles caio
caes
cae
caemos
caedes
caen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles caía
caías
caía
caïamos
caïades
caían
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles caín
caíches
caeu
caemos
caestes
caeron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles caera
caeras
caera
caeramos
caerades
caeran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles caerei
caerás
caerá
caeremos
caeredes
caerán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles caería
caerías
caería
caeriamos
caeriades
caerían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles caia
caias
caia
caiamos
caiades
caian
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles caese
caeses
caese
caesemos
caesedes
caesen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles caer
caeres
caer
caermos
caerdes
caeren
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
cae
-
-
caede
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles caer
caeres
caer
caermos
caerdes
caeren
caída
caídos
caídas