"Dali" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta e historiador sueco. Protexido pola princesa Luísa Ulrica, irmá de Federico o Grande de Prusia, foi preceptor do príncipe herdeiro (1750), historiador do reino (1755) e chanceler. Introduciu en Suecia a cultura francesa. Escribiu, entre outras obras, unha historia do Reino de Suecia (1746-1762), a traxedia Brynilda (1739) e o poema Den svenska friheten (A liberdade sueca, 1742).

1. Festas anuais en honor a Dédalo que celebraban os habitantes de Platea, na Beocia, tras volveren á súa patria despois de sesenta anos de desterro. Unha das cerimonias consistía en levar estatuas de madeira adobiadas e ricamente vestidas, as dedalias, que logo queimaban en fogueiras no cumio do Citerón.

2. Festas conmemorativas de reconciliación de Xano e Xúpiter.

1. Relativo ou pertencente a Dédalo.

2. Período da escultura arcaica grega que abrangueu o s VII a C. A súa orixe remóntase ás esculturas que facía Dédalo na illa de Creta. As súas representacións máis características son as xóanas, entre as que destaca a Dama de Auxerre.

1. Provocar escándalo.

2. Indignarse ou irritarse por algo.

1. Calidade, condición ou constitución do feudo.

2. feudalismo.

1. Tratadista ou estudioso do dereito feudal.

2. Experto en dereito feudal.

RIOS

Río de Andalucía, afluente do Guadalquivir (144 km). Recibe as augas do Guadalmena e do Guadalén.

MUNICIPIOS

Municipio da Comunidad Autónoma de Madrid, á beira do encoro de El Vellón, situado na vertente S da serra de Guadarrama (3.533 h [2001]). Fundado en tempos de Afonso X o Sabio, pertenceu entre os ss XIV-XX a Manzanares del Real. Do seu patrimonio cultural destaca a igrexa gótica de San Juan Bautista (ss XV-XVI).

1. Forma particular ou variante de algo.

2. Calidade das proposicións ou dos xuízos modais. Segundo Aristóteles a modalidade, ou modo con que S e P se unen no xuízo, pode ser de catro tipos: de posibilidade, de imposibilidade, de continxencia ou de necesidade. Máis radical foi a postura de I. Kant ao establecer a modalidade como a función que non afecta á materia do xuízo, senón só ao valor da cópula. Tamén distinguiu os tipos de realidade, de continxencia e de necesidade como tipos de modalidade propios, respectivamente, dos xuízos asertorios, problemáticos e apodícticos, dos que derivan as correspondentes tres parellas de categoría modal (existencia-inexistencia, posibilidade-imposibilidade e necesidade-continxencia).

1. Escrava que estaba ao servizo das mulleres dos soldados turcos e que exercía de concubina.

2. Concubina do harén.

3. Muller fermosa e sensual.

1. Relativo ou pertencente ás pedaliáceas.

2. Planta da familia das pedaliáceas.

3. Familia de plantas herbáceas, da orde das escrofulariáceas, que presentan pelos secretores de mucilaxe, de follas simples opostas, de flores cigomorfas, infundibuliforme e co xineceo bicarpelar, e de froitos en cápsula ou en aquenio, a miúdo apendiculados. Son propias das rexións cálidas de Europa, Asia e África. Ten importancia como planta oleaxinosa o sésamo, Sesamum indicum.

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Redactor de El Pueblo Gallego e Faro de Vigo, foi director de Interviú e Diez Minutos. Escribiu La prensa del silencio (1975), Secuestro en el Mundial 82 (1982), Rojo, impar y pasa (1989), El retorno de los cuerpos (1990) e Flash mortal: los paparazzi, una profesión en el punto de mira (1997). Recibiu o Premio de Novela Camilo José Cela (1989).