"Leto" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á hora de completas.

2. completas.

PERSOEIRO

Pintor estadounidense. Formouse en Boston e estableceuse en Londres en 1775. Cultivou o retrato e sobre todo a pintura histórica, caracterizada polos temas patrióticos e militares, cun gran número de personaxes. Entre as súas obras destacan The Copley Family (A familia Copley, 1776-1777), Watson and the Shark (Watson e a quenlla, 1778) e The Death of Major Pierson (A morte do maior Pierson, 1783). Foi membro da Royal Academy (1779).

GALICIA

Médico e ocultista. Coñecido co pseudónimo de Doctor Papus, doutourose en Medicina na Universidade de París (1894). Dirixiu o laboratorio de hipnoterapia do Hospital da Caridade na capital francesa. Realizou unha viaxe á India, onde estudiou os enigmas das forzas astrais e, logo de viaxar por diversos países, dedicouse ao cultivo das ciencias ocultas. Gracias aos seus coñecementos e á fama internacional que conseguiu viaxou en dúas ocasións a San Petersburgo (1900 e 1905) para atender os tsares, onde prognosticou que a revolución os derrocaría anos despois. Participou como médico na Primeira Guerra Mundial ata que caeu enfermo e morreu. Entre as máis de cincuenta obras que escribiu, cómpre salientar: Hypothéses (Hipóteses, 1884), l’Ocultisme contemporain (O ocultismo contemporáneo, 1887), Essai de physiologie synthetique (Ensaio de fisioloxía sintética, 1890) e Cabbale (Cábala, 1903).

1. 1. Conxunto de pezas duras e resistentes que protexen as partes brandas do corpo dalgúns animais e lles serven de soporte. Hai dous tipos fundamentais de esqueletos: o interno ou endoesqueleto e o externo ou exoesqueleto. Entre os principais exoesqueletos destacan os dalgúns protozoos, como os dos froaminíferos, radiolarios e amébidos, con cuncha, formados por carbonato de calcio, sílice e distintos materiais, respectivamente; os dos corais ou outros cnidarios coloniais, de soporte e protección; a cuncha dos moluscos que serve case exclusivamente de protección; e o dos artrópodos, composto por unha serie de placas independentes e articuladas que cobren todo o corpo e lles confiren unha gran mobilidade. Tamén se atopan exoesqueletos en distintos peixes, como o cabaliño de mar ou as agullas, nos réptiles quelonios e crocodilos e nalgúns mamíferos, como o armadillo. O endoesqueleto atópase nalgúns protozoos rizópodos e forma o soporte interno dos poríferos ou esponxas, nos que está formado por...

   2. Conxunto de ósos dun vertebrado morto.

2. Persoa que está extremadamente delgada.

3. 1. Estrutura ou parte interna de algo.

   2. Estrutura interna dun edificio.

4. Esquema ou bosquexo previo que se fai de algo.

5. Nervadura foliar que resta unha vez destruído o mesofilo e as epidermes por descomposición.

6. Elementos da rocha nai non transformados que se localizan nun solo. Os solos ricos neles denomínanse solos esqueléticos.

FILOSOFOS

Filósofo grego. Discípulo e sucesor de Euclides de Megara á fronte da escola de Megara, atribúeselle a invención dun certo número de paradoxos da lóxica, entre outros, o do mentireiro, o do cornudo, o do oculto e o do calvo.

PERSOEIRO

Mestre de arquitectura. Traballou, entre outras obras, na igrexa neoclásica de Santa María dos Baños en Cuntis.

1. Obra impresa cun mínimo de catro páxinas e que non supera normalmente as cincuenta.

2. Impreso de poucas follas que ten unha finalidade informativa ou propagandística.

PERSOEIRO

Médico. Fixo a primeira descrición da enfermidade que se denomina kuru, afección nerviosa dexenerativa que só afecta a certas tribos papúas de Nova Guinea. En 1976 recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina, xuntamente con B. S. Blumberg, polos seus traballos sobre a orixe e a diseminación das enfermidades infecciosas.

PERSOEIRO

Historiador e xeógrafo grego. Discípulo de Anaximandro, foi autor dun tratado de xenealoxías míticas, no que fixo unha interpretación racionalista dos mitos, tradicións e crenzas gregas, e do Περίοδος γ ῆ ς   ou Περι ή γησις   (‘Periexesis’ ou ‘Viaxe ao redor do mundo’) no que se describe a Terra como un disco rodeado polo océano.

PERSOEIRO

Arquitecto e teórico do urbanismo grego. Precursor de Platón na elaboración das teorías políticas do estado, intentou sistematizar a edificación das cidades con planimetrías regulares. Semella que trazou o plano do Pireo.

PERSOEIRO

Xeómetra. Traballou como arquitecto xunto con Antemio de Tralles na construción de Santa Sofía de Constantinopla, consagrada en 537. Houbo outro mestre coñecido como Isidoro o Novo, que reconstruíu a cúpula de Santa Sofía.

PERSOEIRO

Humanista italiano. Coñecido co nome latinizado de Julius Pomponius ou Pomponius Laetus, presidiu unha asociación de amigos ligados ao estudo da Antigüidade. Chegou a ser un grande erudito e, entre outras obras, publicou un comentario a Virxilio.