"OCAM" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos lasiocámpidos.

2. Insecto da familia dos lasiocámpidos.

3. Familia de insectos, da orde dos lepidópteros, que se caracterizan polo corpo groso e peludo e pola espiritrompa máis ou menos atrofiada. Son macrolepidópteros nocturnos, algúns sen embargo voan de día, coas ás de cores apagadas, aínda que con dimorfismo sexual. As eirugas son peludas, algunhas urticantes, como o anel do diaño, eventualmente gregarias e a miúdo provocadoras de pragas forestais.

GALICIA

Empresario e político. Fundou, xunto cun socio francés, as empresas Factorías Vulcano-Enrique Lorenzo y Compañía e Sumnsa (Suministros Metalúrxicos Navais, SA), e promoveu outras como Aceros de Galicia, Conservas La Guía SA e Serrerías Vulcano. Foi conselleiro do comité executivo da Zona Franca, vogal da xunta de Obras do Porto, conselleiro do Banco de Vigo e censor de contas da compañía de Tranvías Eléctricos de Vigo. Presidiu o Aero Club de Vigo (1951-1981), foi vicepresidente da Cámara Oficial de Comercio, Industria e Navegación e presidente da Deputación de Pontevedra (1963-1967).

ENTRADA LARGA

Estado de África meridional que limita ao N con Tanzania, ao L co Océano Índico, ao S con Swazilandia e a República Sudafricana, ao O con Zimbabwe e Zambia e ao NO con Malawi (799.380 km2; 17.587.000 h [estim 2001]). A capital é Maputo.
Xeografía física
O sector N e NL é o máis accidentado, dominado por altiplanos, con altitudes que superan os 2.000 m. Máis ao N está a serra Namúli e o lago Niassa, polo centro do cal pasa o límite NO de estado co territorio de Malawi. O clima presenta unha estación cálida e chuviosa, na época do monzón do norte, e outra fría, que dura de abril a setembro. Os ríos máis importantes son o Zambeze, o Save e o Limpopo. A vexetación predominante ten carácter de sabana con árbores e de selva seca. Hai tamén galerías de bosque húmido.
Xeografía económica
A agricultura é a principal ocupación, onde o 4% do territorio está adicado aos cultivos. Os produtos principais son a cana de azucre,...

PERSOEIRO

Escritora, irmá de Victoria Ocampo Aguirre. Caracterizouse por unha poesía clasicista e unha prosa chea de humor negro e fantasía. Escribiu os libros de poemas Espacios métricos (1942), Poemas de amor desesperado (1949) e Los Nombres (1953); os contos Viaje olvidado (1937), Y así sucesivamente (1987); contos infantís, como El cofre volante (1974); e relatos fantásticos, como Informe del cielo y del infierno (1970). Obtivo o Premio Nacional de Poesía de Arxentina (1953 e 1962).

PERSOEIRO

Escritora, irmá de Silvina Ocampo Aguirre. Fundadora da revista Sur (1931), destacou por introducir as novas correntes literarias europeas e polos seus coidados ensaios. Das súas obras destacan De Francesca a Beatrice (1924), Virginia Woolf en su diario (1954) e Testimonios (1935-1957, en dez volumes). Obtivo o Premio Vaccaro (1965) polo seu labor en favor da cultura arxentina, e foi nomeada doutora honoris causa pola Harvard University (1967) e membro da Academia Argentina de Letras (1976).

PERSOEIRO

Historiador. Desde 1539 foi cronista real de Carlos I. Escribiu Crónica general de España, en 5 volumes (1543-1553), que abranguía ata o s III a C.

PERSOEIRO

Navegante de orixe galega. Estableceuse desde 1501 en La Española, actual Santo Domingo, e en 1508 Nicolás de Ovando, gobernador da illa, ordenoulle explorar as costas de Cuba e probablemente demostrou a súa insularidade. En 1512 trasladouse a Darién, onde fixo amizade con Vasco Núñez de Balboa, que o enviou como representante ante a Casa de Contratación de Sevilla; durante a travesía fixo escala en Cuba e axudou a Diego de Velázquez na conquista da illa.

GALICIA

Relixioso agostiño. Foi prior dos convetos de Estella e de Santiago de Compostela, reitor do Colegio de Teólogos de Valladolid e definidor xeral da súa orde. Publicou Oración fúnebre en las solemnísimas exequias que a la tierra y grata memoria del Ilmo. y Rmo. D. Bartolomé de Rajoy y Losada [...] (1772).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Castrelo do Val baixo a advocación de san Miguel.

PERSOEIRO

Escritor e mestre. Autor especializado en literatura infantil e xuvenil, traballou como guionista para RNE e presidiu a Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil (GALIX). Publicou O misterio das badaladas (1986), en que introduce o elemento da intriga; Cun ollo aberto e outro sen cerrar (1986), unha serie de relatos; A chave das noces (1988), unha novela xuvenil en que trata o xénero negro; O armario novo de Rubén (1989), en que inclúe elementos humorísticos nun relato áxil; Roxelio e a couza (1991), en que inclúe dous relatos sobre animais dirixidos ao público infantil; O país durminte (1993), unha narración en que se mestura a fantasía e a épica; e Cando petan na porta pola noite (1994, Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil); e as novelas O pazo baleiro (1997), O home que inventou unha maneira de andar (1998)...