"Ove" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 360.

  • Nome xenérico dos vectores que corresponden ao autovalor λ dun endomorfismo dun espazo vectorial f, que á súa vez constitúen o Ker (f - λx), é dicir: os vectores e tales que f(e) = λe. Os autovectores de f poden interpretarse como aqueles elementos sobre os que o endomorfismo f actúa coma unha homotecia. Tamén se denomina vector propio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Físico inglés. Foi profesor na Universidade de Londres (1909-1913), membro da Royal Society (1912) e profesor de Filosofía Natural en Edimburgo a partir do 1913. Estudiou a radiación secundaria producida polos raios X nos gases e estendeu a súa investigación aos sólidos. Foi Premio Nobel de Física no ano 1917.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Embarcación que barloventa ben, gañándolle camiño ao vento.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Navegar manobrando de xeito tal que, dando bordadas sucesivas en zig-zag, se consiga seguir o rumbo dirixido cara ao fío do vento, na amura, ofrecendo deste xeito unha menor resistencia á forza do vento. O éxito desta manobra depende unicamente das liñas do casco e da habilidade do patrón. Unha regra xeral, e que convén ter presente en todo momento, é que barloventando a distancia dóbrase, o tempo triplícase e o abatemento multiplícase por catro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Municipio da provincia de Santa Cruz de Tenerife, Islas Canarias, situado ao N da illa de La Palma (2.488 h [1996]). Esténdese polos límites do antigo reino guanche de Fagaragre.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Lado da embarcación de onde sopra o vento.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Santa Cruz de Tenerife, Islas Canarias, situado ao N da illa de La Palma (2.488 h [1996]). Esténdese polos límites do antigo reino guanche de Fagaragre.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta e dramaturgo romántico inglés. Mostrou a súa inclinación polo macabro e sobrenatural na obra poética The Improvisatore (O improvisador, 1821). Escribiu tamén o drama The Bride’s Tragedy (A traxedia da ponte, 1822) e o poema “Death’s Jest Book or the Fool’s Tragedy” (1850).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Compositor alemán de orixe flamenga. Comezou a súa educación musical de neno da man do seu pai, para logo ser alumno de Tobias Pfeiffer e de Christian Gottlob Neefe. En marzo de 1778 foi presentado como neno prodixio da música nun concerto organizado polo seu pai e aos dezaseis anos marchou a Viena, coa intención de ser discípulo de Mozart, o que non acadou debido á negativa do mestre. Posteriormente recibiu leccións de Haydn, B. Schenk, Johann G. Albrechtsberger, Antonio Salieri e Aloys Förster. Froito destes estudios foron, entre outros, os Concertos para piano, op 15 e 19 e Tríos op 1, estreados en 1795. Pronto sobresaíu polos seus dotes de compositor e pianista. Lenz foi o primeiro musicólogo que distinguiu tres estilos ou etapas dentro da obra de Beethoven. Na primeira (ata 1800), as súas obras non se distinguiron formalmente das de Haydn e de Mozart, pero teñen trazos orixinais característicos; as obras máis destacables foron a Sonata para piano op 13 (1798),...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Adaíl galo, fundador mítico de Milán (Mediolanum) e vencedor dos etruscos canda a emigración céltica ao norte de Italia, debida á presión demográfica, comandada polo Rei Ambiogato.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CAPITAIS

    Capital da oblast’ de Amur, Rusia, na confluencia do Zeja e do Amur (213.361 h [1995]). É posto fronteirizo e ten porto fluvial.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación en galego aparecida en Santiago en 1994 editada pola Consellería de Familia, Muller e Xuventude. Inclúe as seguintes seccións: “Actividades”, “Bolsas e axudas”, “Cursos”, “Fomento do emprego”, “Formación ocupacional”, “Ofertas de emprego”, “Premios”, “Tive” e “Última Hora”.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Dicionario enciclopédico ruso, destacado pola súa envergadura e o seu nivel científico. A primeira edición (1925-1947), dirixida por Otto Schmidt, consta de 65 volumes, ademais dun dedicado á URSS. A segunda edición (1950-1958), que tivo dous directores, Sergej Ivanovič Vavilov (1950-1951) e Boris Vvedenskij (1951-1958), consta de 50 volumes e un suplemento. No ano 1970 iniciouse a publicación da terceira edición, dirixida por Aleksandr Mikhajlovič, que consta de 30 volumes e da que existe unha edición en lingua inglesa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Construción arquitectónica, de sección curva, que permite cubrir o espazo comprendido entre dous muros, piares ou columnas.

    2. bóveda anular

      Bóveda de canón montada sobre paredes circulares concéntricas.

    3. bóveda avenerada

      Bóveda que ten forma de cuncha de vieira.

    4. bóveda calada

      Bóveda traballada por calados.

    5. bóveda claustral/esquifada

      Bóveda formada pola intersección de dúas bóvedas de canón sobre un soporte continuo, cadrado ou rectangular. Ten catro panos triangulares esféricos e arestas entrantes.

    6. bóveda de abano/palmeada

      Bóveda na que os nervios semellan varas dun abano ou pólas dunha palmeira.

    7. bóveda de arcos entrecruzados

      Bóveda de orixe musulmana, formada polo cruzamento de arcos que non pasan polo centro.

    8. bóveda de aresta

      Bóveda que resulta do cruzamento perpendicular de dúas bóvedas de canón da mesma frecha.

    9. bóveda de canón

      Bóveda orixinada polo desprazamento dun arco de medio punto ao longo do seu eixe lonxitudinal.

    10. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Begonte baixo a advocación de santa Eulalia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia baixo a advocación de san Martiño que dá nome ao concello de Bóveda por ser onde está a capital municipal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Lugo baixo a advocación de santa Eulalia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Lugo baixo a advocación de santa María.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Vilar de Barrio baixo a advocación de santa María.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Concello da Terra de Lemos, situado na provincia de Lugo ao L da Comunidade Autónoma. Limita ao N cos concellos do Incio e de Paradela (ambos os dous da Terra de Sarria), ao O co do Saviñao, ao S co de Monforte de Lemos e ao L co da Pobra de Brollón (os tres da comarca de Lemos). Abrangue unha superficie de 91,1 km 2 cunha poboación de 1.737 h (2007), distribuídos nas parroquias de Bóveda, Freituxe, Guntín, Martín, Mosteiro, Remesar, Ribas Pequenas, Rubián, San Fiz de Rubián, Teilán, Tuimil, Ver, Vilalpape e Vilarbuxán. A capital municipal é a vila de Bóveda, situada a 42° 37’ de latitude N e 7° 29’ de lonxitude O, a unha distancia de 139 km de Santiago de Compostela, 51 km de Lugo e 12 km de Monforte de Lemos. O concello está adscrito ao partido xudicial de Monforte de Lemos e á diocese de Lugo.
    Xeografía física
    O territorio municipal de Bóveda está baixo o dominio climático oceánico continental, caracterizado por unhas precipitacións moderadas e...

    VER O DETALLE DO TERMO