"Pula" (Contén)

Que serve para copular.

Elementos químicos empregados para a formación de tinturas atopadas nas películas de cor e nalgunhas de branco e negro.

Realizar unha cópula.

1. Tipo de cuberta que, cunha superficie semiesférica xerada pola rotación dun eixe central, cobre unha planta constituída por un cilindro ou un polígono de moitos costados. Se se erixe sobre unha base cadrada, cómpre situar nas esquinas uns elementos, pendentes ou trompas, que permitan o paso do cadrado ao círculo. No caso de erixir unha cúpula sobre unha base cadrada, tomando a diagonal do mesmo como diámetro da cúpula, recibe o nome de bóveda vaída. Adoita ter ventás na base circular ou no tambor sobre o que se levanta. Neste caso, no remate da cúpula sitúase unha lanterna. Se a cúpula non ten tambor e é esquifada, denomínase bóveda de panos. A arquitectura micénica empregou as falsas cúpulas, como o Tesouro de Atreo. Non obstante , o emprego sistemático da cúpula como elemento de cubrición comezou en Roma. Na época republicana empregouse no mausoleo de Cecilia Metela, e durante o Imperio construíronse a cúpula do Panteón de Roma (s II), onde as presións se reduciron por...

2. cúpula bulbiforme

   Cúpula que adoita a forma dun bulbo. É característica da arquitectura da Europa oriental.

3. cúpula califal

   Cúpula islámica formada por oito nervios que se entrecruzan para formar un polígono estrelado. Empregouse por primeira vez na mesquita de Córdoba.

4. cúpula de cuarteiróns/cúpula lobulada

   Cúpula levantada sobre unha base circular e dividida en elementos independentes que teñen curvada a súa base.

5. cúpula encamonada

   Armadura de madeira e xeso que adoita a forma dunha cúpula. De orixe francesa, foi característica da arquitectura española do s XVII.

6. cúpula Fortuny

   Elemento escenográfico, ideado por Mariano Fortuny de Madrazo, consistente nun cuarto de esfera que ocupaba todo o escenario, coa banda cóncava de cara ao espectador. Permite dar unha perfecta ilusión da bóveda celeste nas escenas que simulan transcorrer ao aire libre.

7. cúpula panteónica

   Cúpula que se asemella á do Panteón de Roma, aínda que non ten porque erixirse no centro do edificio.

8. cúpula xeodésica

   Cúpula formada pola unión de sectores tetraédricos ou octaédricos de pouco peso que permite a cubrición de grandes espacios sen o emprego de soportes. Ideouna o enxeñeiro R. Buckminster Fuller en 1947.

9. falsa cúpula

   Cúpula construída pola superposición de fiadas. Comezou a empregarse na arquitectura micénica.

10. ...

Provisto de cúpula.

Que ten forma de copa ou de cúpula.

Diminución da poboación dun país.

Cada un dos dous ósos que forman parte da cintura escapular dos vertebrados e que ocupa unha posición dorsal.

Relativo ou pertencente á escápula.

Nome que adoptaron distintos grupos de artistas formados nos anos sesenta en Madrid, Córdoba, Barcelona, València, Bilbao e Sevilla. Defendían unha arte comprometida social e politicamente. O grupo madrileño formouse en 1959 baixo a dirección de José Ortega (1921-1990) e disolveuse en 1963. Ao grupo de Barcelona pertenceron E. Boix, M. Girona, J. Guinovart e Rafols-Casamada. O máis relevante foi o grupo valenciano, creado cara ao ano 1963 e formado, entre outros, por J. A. Toledo, C. Mensa, R. Martí Quinto, R. Solbes, M. Valdés, Anzo, J. Ballester e J. Cardells. Nas súas propostas empregaron a ironía e as imaxes aparentemente estereotipadas, e uniron o realismo e a imaxinación satírica. Disolveuse cara a 1966, pero del xurdiron o Equipo Crónica e o Equipo Realidad.