"Sax" (Contén)

PERSOEIRO

Derradeiro rei de Saxonia (1904-1918), fillo do Rei Xurxo I. Desempeñou importantes cargos no exército saxón e no prusiano. Proclamada a República, houbo de abdicar do trono.

PERSOEIRO

Elector de Saxonia, duque de Saxonia-Wittenberg, burgrave de Magdeburgo (1423-1428), de Altenburgo (1381-1428) e margrave de Misnia, da Baixa Lusacia e de Landsbeerg (1407-1428). Participou en diversas expedicións contra os lituanos e axudou o Emperador Sexismundo contra os husitas, o que lle valeu os títulos de elector de Saxonia e duque de Saxonia-Wittenberg.

PERSOEIRO

Elector e duque de Saxonia (1486-1525), fillo do elector Ernesto I. Renunciou en 1519 á coroa imperial en favor de Carlos V. Fundou a Universidade de Wittenberg (1502) e deu refuxio a M. Lutero en Wartburg (1521) trala Dieta de Worms.

PERSOEIRO

Rei de Xermania e emperador romano-xermánico (1125 -1137), fillo de Gebhard, conde de Supplinburg. Foi nomeado duque de Saxonia (1106-1137) polo Emperador Enrique V, despois de derrotar o pretendente Conrado de Hohenstaufen. Durante o seu goberno nomeou papa a Inocencio II.

PERSOEIRO

Raíña de Nápoles e Sicilia (1738-1759) e de España (1759-1760), filla de Augusto III de Polonia e da arquiduquesa María Xosefa de Austria. Casou en 1738 con Carlos VII de Nápoles, futuro Carlos III o Político.

PERSOEIRO

Raíña de España, filla do príncipe Maximiliano de Saxonia e de Carolina de Parma. Casou en 1819 con Fernando VII.

1. Método de tratamento que consiste na frición, manipulación ou presión das partes brandas do corpo.

2. Masaxe efectuada ao corazón cando se encontra en parada cardíaca. Pode ser directa ou externa.

PERSOEIRO

Duque (1541-1547) e elector (1547-1553) de Saxonia. Loitou xunto a Carlos V ata a Batalla de Mühlberg (1547) para conseguir o título de elector, pero despois uniuse á Liga de Königsberg (1550) e asinou o Tratado de Chambord (1552) con Enrique II de Francia. Apoderouse de Augsburgo e de Innsbruck, provocando a fuxida do Emperador Carlos V. Ao mes seguinte asinou con el o Tratado de Passau (1552).

1. 1. Comunicación oral ou escrita que alguén transmite a un destinatario para informalo de algo.

   2. Comunicación oficial que o representante da autoridade (o xefe do estado, dunha entidade ou o papa) dirixe á nación, ás cámaras lexislativas, aos membros dunha entidade ou aos fieis, en ocasión dun acontecemento importante ou por algún motivo grave.

2. Significado dunha obra artística ou literaria.

3. 1. Secuencia de caracteres que se emprega para conter e transmitir datos que consta dun encabezamento e un texto, que normalmente se divide en bloques na transmisión.

   2. Información que dá un programa ou un sistema operativo dun ordenador, para indicar o estado de execución dunha tarefa, para expoñer erros ou fallos detectados, ou para solicitar unha información concreta.

4. Ordenación molecular que un sistema bioquímico induce sobre outro no interior dunha célula.

5. 1. Conxunto de sinais, signos ou símbolos que se empregan para unha comunicación.

   2. ...

1. Que ou quen leva unha mensaxe.

2. Que ou quen anuncia algunha cousa.

1. 1. Porción de espazo que se caracteriza por un tipo de combinación dinámica, e polo tanto inestable, de elementos xeográficos diferenciados -abióticos, bióticos e antrópicos-. Estes elementos actúan dialecticamente uns sobre os outros e fan da paisaxe un conxunto xeográfico indisociable, que evoluciona en bloque tanto baixo o efecto das interaccións entre os elementos que o constitúen como baixo o efecto da dinámica propia de cada un dos elementos considerados por separado. Así, pódese falar dunha paisaxe humanizada cando o elemento antrópico actuou e modificou os outros elementos e incorporou á natureza elementos propios (paisaxe agraria, urbana ou industrial), e dunha paisaxe natural cando o home non a modificou. Esta definición de paisaxe, que incorpora ao seu estudo a teoría de sistemas, en boa parte a través da ecoloxía, non foi dada ata mediados do s XX, porque dentro do contexto da ciencia xeográfica o concepto de paisaxe evolucionou moito. O Consello de Europa elaborou un acordo entre...

   2. paisaxe vexetal/

      Estrutura da vexetación dunha unidade xeográfica. A rama da xeobotánica que a estuda é a fitotopografía. Hai tres tipos de paisaxes vexetais: a paisaxe natural, onde a intervención do home foi nula ou ínfima; a paisaxe rural, coa vexetación bastante ou moi transformada; e a paisaxe urbana, onde a vexetación queda reducida a zonas axardinadas e a comunidades abandonadas.

2. Pintura, debuxo ou gravado que representa un lugar natural ou urbano como tema principal ou ben como fondo ou ambientación. Este xénero apareceu no mundo helenístico e romano para a decoración do fondo de pinturas. Posteriormente foi reducido a símbolos ata que rexurdiu no s XIV en Florencia e despois, no s XV, en toda Italia, a consecuencia da nova concepción humanística do espazo formulada pola perspectiva artificialis. Non foi cultivado como xénero autónomo ata os ss XV e XVI en Países Baixos. Sobresaíron a corrente flamengo-holandesa e as escolas alemá e veneciana. No s XVII, florentinos e romanos crearon a veduta, e en Holanda converteuse no xénero nacional. No s XVIII a paisaxe occidental basculou entre a Venecia dos vedutisti e as reflexións sobre a arte-natura. En Oriente, sobre todo en China e Xapón, a paisaxe era unha arte autónoma. O impresionismo someteu a paisaxe romántica a unha verdadeira revolución óptica, os postimpresionistas proxectaron o seu...

1. Xénero plástico que ten por tema a paisaxe.

2. Estudo ou deseño da paisaxe.

1. Acción de pasar dun lugar a outro.

2. 1. Lugar por onde se pasa.

   2. Paso público entre dúas rúas, xeralmente cuberto.

3. Dereito a pasar por terras ou lugares alleos.

4. 1. Prezo que se paga por viaxar nun vehículo de transporte colectivo marítimo ou aéreo.

   2. Billete ou xustificante que recibe un viaxeiro como comprobante do pagamento do importe dunha viaxe.

5. Conxunto dos pasaxeiros que viaxan á vez nun medio de transporte marítimo ou aéreo.

6. Acontecemento ou situación ocasional.

7. ...

PUNTA

Punta da ría do Burgo situada na parroquia de Elviña (A Coruña).